Oft við Amor hef ég átt í erjum, en aldrei hlotið slíkan skell. Hann sínum örvum að mér beindi
og það var ég sem féll.
Astin á nú hug minn og aftur get ég ekki minnsta viðnám veitt.
Ég féll að fótum thér! Fyrirgefðu mér, að ég skuli unna thér.
Ég yfirunnin alveg er, og einn þú getur bjargað mér.
Subscribe to:
Comments (Atom)
